दरवर्षी पावसाळा सुरू झाला की शहरांची अवस्था एखाद्या जलतरण तलावासारखी का होते, हा प्रश्न प्रत्येक नागरिकाच्या मनात निर्माण होतो. काही दशकांपूर्वीपर्यंत पावसाळ्याचे स्वरूप आजच्यापेक्षा पूर्णपणे भिन्न होते. त्या काळात पावसाचे आगमन झाल्यानंतर काही दिवस रिमझिम आणि संततधार पाऊस पडत असे, ज्याला 'लॉन्ग स्टेडी शावर्स' म्हटले जायचे. परंतु, आता परिस्थिती पूर्णपणे बदलली आहे. आजच्या काळात कमी वेळेत प्रचंड पाऊस कोसळतो आणि शहरे पाण्याखाली जातात, यामागची कारणे केवळ अकार्यक्षम नागरी व्यवस्थापन नसून ती नैसर्गिक हवामान बदलाशीही संबंधित आहेत.
मान्सूनच्या या बदलत्या स्वरूपामागे ढगांचे प्रकार आणि त्यांच्या निर्मिती प्रक्रियेत झालेला बदल हे मुख्य वैज्ञानिक कारण आहे. जुन्या काळात प्रामुख्याने 'ऑल्टोस्ट्रेटस' (Altostratus) प्रकारचे ढग आकाशात दिसत असत. हे ढग आकाशाच्या मध्यभागी एक चादरीप्रमाणे पसरलेले असतात, ज्यांना लेयर्ड क्लाउड्स असेही म्हणतात. जेव्हा दमट हवा हळूहळू उंचावर जाते, तेव्हा त्यांचे संक्षेपण होऊन हे ढग तयार होतात. या प्रक्रियेमुळे पाऊस संथ आणि प्रदीर्घ स्वरूपाचा असतो, जो शेती आणि भूगर्भातील पाणी पातळी वाढवण्यासाठी अत्यंत उपयुक्त ठरतो.
मात्र, आता परिस्थिती बदलत आहे आणि त्या जागी 'क्यूमुलोनिंबस' (Cumulonimbus) नावाच्या ढगांनी जागा घेतली आहे. या ढगांना 'स्टॉर्म मॉन्स्टर्स' किंवा वादळी ढग असे संबोधले जाते, कारण हे ढग आडवे पसरण्याऐवजी उभे (Vertical) वाढत जातात. वातावरणातील वाढती अस्थिरता आणि उष्णतेमुळे गरम हवा वेगाने उंचावर जाते, ज्यामुळे या ढगांची निर्मिती होते. हे ढग एकाच वेळी प्रचंड प्रमाणात पाणी साठवून ठेवतात आणि कमी वेळात, एका छोट्या भौगोलिक क्षेत्रात सर्व पाणी ओतून देतात. यामुळेच अर्ध्या तासात १०० मिलीमीटरपेक्षा जास्त पाऊस पडण्याचे प्रकार वाढले आहेत, ज्याला आपण क्लाउडबर्स्ट किंवा ढगफुटी म्हणतो.
शहरांमधील स्थिती बिघडण्याचे दुसरे प्रमुख कारण म्हणजे नियोजनशून्य शहरीकरण आणि वाढते काँक्रीटीकरण. नैसर्गिक सरोवरे आणि जलस्रोतांच्या जागांवर अतिक्रमणे करून बांधकामे केल्यामुळे पावसाच्या पाण्याचा निचरा होण्याचे मार्गच बंद झाले आहेत. शहर सिमेंटच्या जंगलात बदलल्यामुळे पाणी जमिनीत मुरण्याऐवजी रस्त्यावरून वाहू लागते, ज्यामुळे 'अर्बन फ्लडिंग'ची समस्या निर्माण होते. जेव्हा ही नैसर्गिक प्रक्रिया मानवनिर्मित अडथळ्यांशी मिळते, तेव्हा गुरुग्रामसारख्या ठिकाणी साध्या पावसातही पूरस्थिती निर्माण होते, जी आता तेथील जीवनशैलीचा एक दुर्दैवी भाग बनली आहे.
या बदलांना वैज्ञानिक भाषेत 'क्लायमेट व्हिपलॅश' (Climate Whiplash) असे म्हटले जात आहे. ग्लोबल वॉर्मिंगमुळे वातावरणातील तापमानात वाढ होत असल्याने हवेची आर्द्रता शोषून घेण्याची क्षमता वाढली आहे. यामुळे काही काळ कोरडा दुष्काळ आणि त्यानंतर अचानक होणारा अतिवृष्टीचा मारा, असा हा टोकाचा विरोधाभास पाहायला मिळतो. उत्तर भारतात किंवा हिमालयीन क्षेत्रांत होणारी ढगफुटी ही याच प्रक्रियेचा भाग आहे. डोंगराळ भागांत ओग्राफिक लिफ्टिंगमुळे हे ढग वेगाने विकसित होतात आणि पूर तसेच दरडी कोसळण्याच्या घटनांना आमंत्रण देतात.
आता प्रश्न असा उरतो की, हे बदल कायमस्वरूपी आहेत का? उत्तर होकारार्थी आहे. बदलत्या जागतिक तापमानासोबत मान्सूनचा लहरीपणा अधिक गडद होत चालला आहे. अशा परिस्थितीत केवळ सरकारकडून अपेक्षा न ठेवता, शहरी नियोजनात हरित क्षेत्रांचा समावेश, जलस्रोतांचे पुनरुज्जीवन आणि आपत्ती व्यवस्थापनातील आधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर करणे ही काळाची गरज आहे. जर आपण निसर्गाच्या या बदलांना समजून घेऊन त्यानुसार आपल्या कृती आराखड्यात बदल केला नाही, तर भविष्यातील मान्सून मानवी जीवनासाठी अधिक आव्हानात्मक ठरेल यात शंका नाही.
LABELS: Monsoon, Climate Change, Urban Planning, Indian Weather, Environment, Cumulonimbus, Cloudburst, Global Warming, Geography, Sustainable Development.
SEARCH DESCRIPTION:A Scientific Review of the Changing Patterns of the Monsoon. Learn about the journey of altostratus to cumulonimbus clouds, the causes of urban flooding and what 'climate whiplash' is.
HASHTAGS: #Monsoon #ClimateChange #WeatherUpdate #UrbanPlanning #Cloudburst #Environment #Geography #GlobalWarming #IndiaWeather #ScientificAnalysis #मराठीलेख #निसर्ग
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत: