पुणे, १७ ऑक्टोबर २०२६ - जगातील सर्व आंतरराष्ट्रीय लष्करी युद्धांचा आणि दुर्गम मोहिमांचा अभ्यास केला, तरी नवरात्रीच्या दिवसांत आणि दिवाळीच्या तोंडावर मराठी मध्यमवर्गीय घरात शनिवारी सकाळी 'घराची वार्षिक साफसफाई' करताना नवऱ्याला ज्या काही कसरती, अग्निपरीक्षा आणि शारीरिक पराक्रम करावे लागतात, त्यावर प्रत्यक्ष लष्करानेही कपाळावर हात मारून घेतला असता!
शनिवारी सकाळी साडेसात वाजता मी नुकताच वर्तमानपत्र हातात घेऊन शांतपणे बसलो होतो, तोच स्वयंपाकघरातून श्रीमंत धर्मपत्नीने एक जुना मळलेला टॉवेल माझ्या डोक्याला असा काही बांधला, जणू काही त्या मला थेट मराठा सैन्याचा मावळा बनवून तानाजी मालुसरेंसारखा कोंढाणा सर करायला पाठवत आहेत! त्यांच्या हातात प्लास्टिकचा तीन मजली लांबलचक झाडू आणि एक फाटका कपडा होता..."हे घ्या! आज नवरात्रीची षष्ठी आहे, दिवाळी अवघ्या दहा दिवसांवर आली आहे; आज दिवाणखान्याचे पंखे, कपाटांचे माळे आणि छताची सर्व जळमटे लख्ख झाली पाहिजेत!"
'कपाटाचा माळा' आणि 'पंख्याची पाती' हे दोन शब्द ऐकले की मध्यमवर्गीय नवऱ्याच्या गुडघ्यात जो काही कंप सुरू होतो, त्याचे वर्णन कोणत्याही भौतिकशास्त्रात नाही! मी एक जुने, तीन पायांचे लाकडी स्टूल दिवाणखान्यात ओढून आणले. त्यावर एक जुनी वर्तमानपत्राची रद्दी टाकली आणि अत्यंत सावधपणे दोन्ही पाय थरथरत त्या स्टुलावर उभा राहिलो.
वर पाहिले, तर पंख्याच्या पात्यांवर साक्षात गेल्या दोन वर्षांतील पुण्याची सर्व धूळ, काजळी आणि कोळ्यांची जाळी एका विशिष्ट जाडीच्या थरामध्ये शांतपणे झोपलेली होती! मी तो ओला कपडा एका पातीवर फिरवला न फिरवला, तोच काजळी आणि धुळीचा एक महाकाय लोट थेट माझ्या डोळ्यात आणि नाकात शिरला!
त्या एका सेकंदात मी जो काही सलग सात शिंकांचा खणखणीत भडका उडवला, त्याने गल्लीतील दोन कुत्रे दचकून भुंकू लागले! स्टूल "कुर्र्र... चुर्र्र..." असा आवाज करत डावीकडे झुकले. मी तोल सावरण्यासाठी पंख्याची पाती घट्ट पकडली, तर पंखा गोल फिरला आणि मी थेट खाली सोफ्यावर जाऊन उताणा पडलो!
खाली पडल्या पडल्या स्वयंपाकघरातून गृहमंत्र्यांची मिश्कील आरोळी आली "अहो, सोफ्यावर लोळायला सांगितले नाहीये; त्या काचेच्या खिडक्यांची ग्रिल कोण पुसणार? खाली पडून आराम करताय वाटतं!" त्या क्षणी माणसाच्या चेहऱ्यावर जो एक 'अनाठायी पराभवाचा आणि काजळीचा भाव' उमटतो, त्याची बरोबरी जगातील कोणत्याही ट्रॅजेडीशी होऊ शकत नाही!
दुपारी अंगावरची धूळ साबणाने घासून काढताना मला साक्षात्कार झाला की घरात जळमटे काढणे ही केवळ स्वच्छता नसते, तर माणसाच्या अहंकाराला धुळीला मिळवणारा तो एक अद्भूत आध्यात्मिक संस्कार असतो!
एकंदरीत काय, तर नाकात धूळ गेली तरी चेहऱ्यावरील हसू कधी पुसले जाऊ नये. डोक्याचा रुमाल सोडा, वाफाळलेला आल्याचा चहा प्या आणि आजचा शनिवार अगदी खळखळून हसत पार पाडा!
Labels: Marathi Humor, Pu La Deshpande Style, Diwali Cleaning Satire, Cobweb Cleaning Humor, Saturday Routine, Middle Class Household
Search Description: A hilarious Marathi article in the classic Pu La Deshpande style about the dreadful yet comical annual pre-Diwali house cleaning, wobbly stools, dusty ceiling fans, and cobwebs.
Hashtags: #MarathiHumor #PuLaDeshpandeStyle #DiwaliCleaningSatire #HouseCleaningFails #MiddleClassLife #SaturdayHumor #MarathiArticles
Reviewed by ANN news network
on
१०/१७/२०२६ ०७:५५:०० AM
Rating:

कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत: