चित्रपट रसग्रहण व कथा (Movie Review & Narrative) : "गुजरातच्या खेड्यातील श्वेतक्रांती आणि ५ लाख शेतकऱ्यांच्या पैशातून बनलेला सिनेमा": 'मंथन' (१९७६)
मुंबई, १८ ऑक्टोबर २०२६ - भारतीय चित्रपटसृष्टीच्या इतिहासात जेव्हा जेव्हा शोषित ग्रामीण जनतेचा लढा, सामाजिक अंधारावर मात करणारी सामूहिक क्रांती आणि एका स्वाभिमानी स्त्रीचे आत्मभान पडद्यावर मांडण्याचा विषय निघतो, तेव्हा १९७६ मध्ये प्रदर्शित झालेला श्याम बेनेगल दिग्दर्शित 'मंथन' (Manthan) हा चित्रपट एका अद्वितीय आणि ऐतिहासिक शिखरावर उभा राहतो. या चित्रपटाचे सर्वात मोठे ऐतिहासिक वैशिष्ट्य म्हणजे हा चित्रपट कोणत्याही एका धनिक निर्मात्याने बनवला नसून, गुजरातच्या ५ लाख गरीब दूध उत्पादक शेतकऱ्यांनी प्रत्येकी २-२ रुपये गोळा करून हा चित्रपट स्वतः निर्माण केला होता! आज नवरात्रीच्या सप्तमीला 'मंथन' हा चित्रपट समाजातील विषमतेच्या अंधारावर मात करणारा एक अजरामर वास्तववादी दस्तऐवज ठरतो.१. चित्रपटाचे कथानक (Narrative & Storyline)
चित्रपटाची कथा 'डॉ. राव' (गिरीश कर्नाड) नावाच्या एका तरुण, आदर्शवादी आणि कर्तव्यदक्ष पशुवैद्यकीय डॉक्टरांभोवती फिरते. डॉ. राव आपल्या पथकासह गुजरातच्या एका मागासलेल्या खेड्यात दूध उत्पादक सहकारी संस्था (Cooperative Dairy) स्थापन करण्यासाठी येतात.
त्या गावात शतकानुशतके 'मिश्राजी' (अमरीश पुरी) नावाच्या एका धूर्त, स्थानिक दूध व्यापाऱ्याची आणि सरपंचाची एकाधिकारशाही चालत असते. मिश्राजी गरीब, दलित आणि अशिक्षित शेतकऱ्यांचे दूध कवडीमोल भावाने खरेदी करून त्यांचे भयंकर शोषण करत असतात. डॉ. राव जेव्हा गावात सहकारी संस्था सुरू करतात, तेव्हा गावातील उच्चवर्गीय जमीनदार आणि मिश्राजी या संस्थेला कडाडून विरोध करतात.
या संघर्षात डॉ. राव यांना साथ मिळते ती गावातील एका अत्यंत तेजपुंज, स्वाभिमानी आणि दलित शेतकरी स्त्रीची—'बिंदू' (स्मिता पाटील). बिंदू ही एका मुलाची आई असते, जिचा पती तिला सोडून शहरात गेलेला असतो. बिंदू सुरुवातीला संशयाने पाहते, पण नंतर ती डॉ. राव यांच्या प्रामाणिकपणावर विश्वास ठेवून गावातील सर्व दलित स्त्रियांना आणि शेतकऱ्यांना सहकारी संस्थेशी जोडते. दुसरीकडे दलित वस्तीचा नेता 'भोला' (नसीरुद्दीन शाह) सुरुवातीला व्यवस्थेवर अविश्वास दाखवतो, पण नंतर तोही या क्रांतीत सामील होतो.
परंतु, कथेला एक अत्यंत भयानक राजकीय वळण मिळते. मिश्राजी आणि गावातील श्रीमंत गट निवडणुकीत पराभूत झाल्यानंतर डॉ. राव यांच्यावर खोटे आरोप लादतात आणि दलित वस्तीला आग लावून दिली जाते. दबावाखाली येऊन वरिष्ठ अधिकारी डॉ. राव यांची त्या गावातून तात्काळ बदली करतात.
चित्रपटाचा अत्यंत अंगावर शहारे आणणारा परमोच्च बिंदू (Climax) तेव्हा येतो, जेव्हा डॉ. राव हताश होऊन रेल्वे स्टेशनकडे निघतात. त्यांना वाटते की हा लढा संपला. परंतु, स्टेशनवर गाडी निघत असताना भोला डॉ. राव यांना भेटतो आणि म्हणतो "साहेब, तुम्ही गेलात तरी हा लढा थांबणार नाही; आता आम्ही स्वतः ही सहकारी संस्था चालवणार!" चित्रपटाच्या शेवटी भोला आणि बिंदू स्वतः दूध केंद्राचे तराजू हातात घेतात आणि गावातील रांगेत उभे राहून दुधाचे मोजमाप सुरू करतात. हा शेवट प्रेक्षकांच्या अंगावर काटा आणत सामूहिक शक्तीचा आणि स्वाभिमानाचा विजय साजरा करतो.
२. कलाकारांचा अद्भूत अभिनय (Star Cast & Performances)
स्मिता पाटील (बिंदू): डोळ्यांतील दलित स्त्रीचा स्वाभिमान, ग्रामीण भाषेचा लहेजा, अन्यायाविरुद्ध उभी राहताना चेहऱ्यावरील ठामपणा स्मिता पाटील यांनी ज्या अलौकिक ताकदीने साकारला, त्याने त्यांना भारतीय समांतर सिनेसृष्टीची राणी बनवले.
गिरीश कर्नाड (डॉ. राव): डॉ. व्हर्गीस कुरियन यांच्या व्यक्तिमत्त्वावर आधारित एका शांत, विचारी आणि संयमी अधिकाऱ्याची भूमिका गिरीश कर्नाड यांनी अत्यंत वास्तववादी पद्धतीने वठवली.
नसीरुद्दीन शाह (भोला): डोळ्यांतील अंगार आणि व्यवस्थेविरुद्धचा संताप नसीरुद्दीन शाह यांनी आपल्या अभिनयातून अत्यंत भेदकपणे जिवंत केला.
अमरीश पुरी (मिश्राजी): शोषक, धूर्त आणि गोड बोलणाऱ्या व्यापाऱ्याची भूमिका अमरीश पुरी यांनी अत्यंत प्रभावीपणे उभी केली.
३. कर्णमधुर संगीत आणि अजरामर लोकगीत (Music, Lyrics & Singers)
चित्रपटाला वनराज भाटिया यांनी संगीत दिले असून, गुजराती लोकसंगीतावर आधारित गाणे आजही भारतीय संगीतातील मैलाचा दगड मानले जाते: १. "म्हारो प्रणाम..." - (गायिका: प्रीती सागर) : भक्ती आणि प्रेमाचे सुंदर गीत. २. "मेरो गाम काठा पारे..." - (गायिका: प्रीती सागर) : अमूलच्या जाहिरातींमध्ये वापरले गेलेले आणि प्रत्येक भारतीयाला तोंडपाठ असलेले अजरामर लोकगीत (या गाण्यासाठी प्रीती सागर यांना सर्वोत्कृष्ट पार्श्वगायिकेचा फिल्मफेअर पुरस्कार मिळाला).
४. राष्ट्रीय पुरस्कार आणि गौरव (Awards & Legacy)
या चित्रपटाला २४ व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमध्ये 'सर्वोत्कृष्ट हिंदी चित्रपटाचा राष्ट्रीय पुरस्कार' आणि थोर नाटककार विजय तेंडुलकर यांना 'सर्वोत्कृष्ट पटकथेचा राष्ट्रीय पुरस्कार' मिळाला.
५. चित्रपटाचे सार (Conclusion)
'मंथन' हा चित्रपट आपल्याला शिकवतो की खरी प्रगती ही वरून लादलेल्या योजनांमध्ये नसते, तर जमिनीवर राबणाऱ्या सामान्य माणसांच्या हातात स्वाभिमान आणि अधिकार सोपवण्यात असते; एकजूट हीच शोषणाच्या अंधाराला भेदणारी सर्वात मोठी मशाल असते!
Labels: Movie Review, Manthan 1976, Smita Patil, Girish Karnad, Naseeruddin Shah, Amrish Puri, Shyam Benegal, Verghese Kurien, Amul Cinema, National Film Award Winner
Search Description: Comprehensive Marathi review of the 1976 National Award-winning classic Bollywood masterpiece 'Manthan' directed by Shyam Benegal. Narrative, music, cast performances, and IMDb fact-check.
Hashtags: #Manthan1976 #SmitaPatil #GirishKarnad #NaseeruddinShah #AmrishPuri #ShyamBenegal #AmulStory #ClassicCinema #ParallelCinema #MovieReviewMarathi
Reviewed by ANN news network
on
१०/१७/२०२६ ०९:३०:०० PM
Rating:

कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत: